Υποσχέσεις και πραγματικότητα

Υποσχέσεις και πραγματικότητα

Του Στεφανου Mανου*

Μετά την τηλεδιάσκεψη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί και τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ηλίας Μόσιαλος προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Η πλήρης εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου αποτελεί κοινή βούληση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, του προέδρου Σαρκοζί και της καγκελαρίου Μέρκελ. Απέναντι στη μεγάλη φημολογία των τελευταίων ημερών, τονίστηκε από όλους ότι η Ελλάδα είναι αναπόσπαστο μέρος της Ευρωζώνης.

Η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να ανταποκριθεί σε όλες τις υποχρεώσεις έναντι των εταίρων της, διασφαλίζοντας, έτσι, την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος στήριξης. Οι αποφάσεις που έλαβε το υπουργικό συμβούλιο τις τελευταίες ημέρες και τα πρόσθετα μέτρα που ανακοινώθηκαν οδηγούν στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων του 2011 και του 2012 και στη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων. Γιατί αυτό θα οχυρώσει την ελληνική οικονομία, θα ανακόψει τη διόγκωση του δημοσίου χρέους και θα ενισχύσει τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας».

Η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει. Η Ελλάδα, διά του πρωθυπουργού της, βεβαίωσε τους αρχηγούς των δύο μεγαλυτέρων κρατών της Ευρωζώνης ότι θα εφαρμόσει πλήρως τις υποχρεώσεις που ανέλαβε έναντι των εταίρων και δανειστών της. Μολονότι οι υποχρεώσεις αυτές έχουν γίνει νόμος του ελληνικού κράτους και κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζονται και προφορικές διαβεβαιώσεις ότι θα εφαρμοστεί πλήρως ο νόμος. Αλλά τι να κάνουμε; Αυτή είναι η σημερινή Ελλάδα.

Η υπόσχεση του πρωθυπουργού σημαίνει λογικά ότι πρέπει να περιμένουμε άμεσες δραστικές περικοπές δαπανών που θα αντισταθμίσουν την κατά 8% αύξηση των δαπανών που σημειώθηκε το πρώτο οκτάμηνο του 2011. Μα αν ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε μείωση δαπανών, τότε γιατί είχε εγκρίνει, δύο ημέρες πριν, την παρανοϊκή νέα φορολογία στα ακίνητα του κ. Βενιζέλου; Για να μην αναφερθώ στον μετέπειτα παρανοϊκότερο διπλασιασμό της μόλις ανακοινωθείσης νέας φορολογίας. Οι κυβερνητικές πράξεις διαψεύδουν τις πρωθυπουργικές υποσχέσεις. Διότι με άμεσες δραστικές περικοπές δαπανών δεν θα χρειαζόταν νέα αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης. Κάποιο λάκκο έχει η φάβα.

Τον λάκκο τον είδαν αμέσως οι αγορές, με αποτέλεσμα να κινηθούν ελάχιστα οι αποτιμήσεις των ελληνικών ομολόγων. Οι αγορές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και ας υπόσχονται ό, τι θέλουν οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος.

Εχω παρατηρήσει ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού στη λέξη «αγορές» κουμπώνεται. Υπάρχει μια δυσπιστία απέναντι στις «αγορές». Μήπως είναι μυστηριώδεις δυνάμεις που θέλουν το κακό μας; Μήπως πίσω από αυτές κρύβονται αδίστακτοι κεφαλαιοκράτες; Η λέσχη Μπίλντερμπεργκ;

Σκοπός του σημερινού μου σημειώματος είναι να φέρω τις «αγορές» πιο κοντά στον κ. Βενιζέλο.

Υπάρχει ένα ομόλογο του ελληνικού Δημοσίου που λήγει στις 22 Μαρτίου 2012, σε 6 μήνες από σήμερα. Στη λήξη του, αν η Ελλάδα δεν έχει έως τότε χρεοκοπήσει, ο ιδιώτης κάτοχος του ομολόγου (οι τράπεζες έχουν δεχθεί στο πλαίσιο του PSI να το αντικαταστήσουν με νέο ομόλογο) θα εισπράξει το κεφάλαιο συν το τελευταίο κουπόνι (4,5%). Το ομόλογο αυτό που στις 22 Μαρτίου 2012 θα δώσει στον κάτοχό του 104,5 ευρώ πουλιέται σήμερα γύρω στα 55 ευρώ.

Στην αγορά έχει διαμορφωθεί, από χιλιάδες αγοραστές και πωλητές που ενεργούν εθελοντικά, μια πραγματικότητα που σας δίνει το δικαίωμα να ξοδέψετε 55 ευρώ αύριο το πρωί και να προσδοκάτε ότι το ελληνικό Δημόσιο θα σας πληρώσει 104,5 ευρώ στις 22 Μαρτίου 2012.

Αν πιστεύετε τις υποσχέσεις των κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου, αν πιστεύετε ότι πράγματι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει, έχετε τη δυνατότητα να διπλασιάσετε τα λεφτά σας σε 6 μήνες. Οι «αγορές» σάς κάνουν αυτό το δώρο. Αρκεί να πιστεύετε ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει όλες τις υποσχέσεις της και συνεπώς δεν θα χρεοκοπήσουμε.

Οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος επένδυσαν πολιτικό κεφάλαιο σε μια πράξη υψηλού συμβολισμού: Θα κόψουν ένα μισθό από τους αιρετούς πολιτικούς. Ο συμβολισμός δεν άλλαξε την τιμή του ομολόγου. Οι αγορές εξακολουθούν να προεξοφλούν χρεοκοπία πριν από τον Μάρτιο του 2012.

Προτείνω στους κ. Παπανδρέου και Βενιζέλο:
1. Να μην περικόψουν τον ένα μήνα και να καταβάλουν, για τους επόμενους 6 μήνες, σε όλους τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τη μηνιαία βουλευτική αποζημίωσή τους με ομόλογα ελληνικού Δημοσίου λήξεως Μαρτίου 2012. Οποιος διαμαρτυρηθεί θα σημαίνει πως δεν πιστεύει στις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι δεν θα χρεοκοπήσουμε. Οσοι δαγκωθούν και δεχθούν αδιαμαρτύρητα να πληρώνονται με ομόλογα (όπως άλλωστε πληρώνονται διάφορες κατηγορίες πολιτών στις οποίες χρωστάει το κράτος), θα μάθουν τη σημασία των «αγορών». Θα παρακολουθούν την καθημερινή αποτίμηση του ομολόγου και θα γνωρίζουν αν πλησιάζουμε ή απομακρυνόμαστε από τη χρεοκοπία. Θα αρχίσουν να στηρίζουν ολοψύχως κάθε μέτρο εξυγίανσης της οικονομίας, μιας και η εξυγίανση της οικονομίας θα είναι συνδεδεμένη με το εισόδημά τους.
2. Να ανακοινώσουν ότι κατά τις συναλλαγές τους με το Δημόσιο τα φυσικά και νομικά πρόσωπα μπορούν να εξοφλούν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις με ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου που λήγουν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014. Ποια θα είναι η συνέπεια μιας τέτοιας ρύθμισης; Θα υπάρξει μεγάλη ζήτηση γι’ αυτά τα ομόλογα. Η τιμή των ομολόγων θα ανέβει. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα είναι χαρούμενοι. Οι φορολογούμενοι θα εξοφλούν «κουρεμένες» φορολογικές υποχρεώσεις. Θα εξοφλούν υποχρεώσεις 100 ευρώ έχοντας πληρώσει λιγότερα για την αγορά του ομολόγου. Το Δημόσιο με κάθε ομόλογο που εισπράττει θα μειώνει το δημόσιο χρέος. Ολα θα λειτουργούν θαυμάσια, αρκεί να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος, να περιορίσουν δραστικά τις δαπάνες και να μην χρεοκοπήσουμε.
Το ερώτημα είναι αν, ακόμη και οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος, πιστεύουν στις δικές τους υποσχέσεις.

Το βλέμμα ενός εκτός Ελλάδας Ελληνα

Εγκατέλειψα την Ελλάδα προ εφταετίας. Τις καλές εποχές δηλαδή. Ολυμπιακοί, ευρωπαϊκό, Eurovision και καφάσια οι άδειες σαμπάνιες στη Μύκονο.
«Που πας;», με ρωτούσαν απορημένοι οι φίλοι μου. «Πουθενά δεν θα βρεις καλύτερα!». Τώρα πια η στάση τους έχει αλλάξει. «Μη τυχόν και γυρίσεις! Καλά είσαι εκεί. Δεν παλεύεται εδώ η κατάσταση.».

Όχι, ουδεμία αίσθηση διορατικότητας είχα για τα δεινά που έμελε να ακολουθήσουν. Προφήτης δεν είμαι, πόσο δε μάλλον σοφός. Πολύ απλά δεν είχα «δόντι», κομματικό μέσο, γνωριμίες ή οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά ούτε και τη διάθεση να ανταγωνιστώ αυτούς που τα είχαν. Με λίγα λόγια, καμία τύχη. Είχα ανάγκη από ένα σύστημα που να προστατεύει τον πολίτη από την ανομία. Ένα σύστημα που να αποδέχεται ως αλήθεια το αυτονόητο, να επιβραβεύει το άριστο και να απορρίπτει τον παραλογισμό. Τα κουβαδάκια μου, δηλαδή, και σε άλλη παραλία!

Θα μου πείτε τώρα, δικαίως, «τι δουλειά έχεις εσύ να εκφέρεις άποψη για τα τεκταινόμενα; Τι σε κόφτει; Αφού είσαι αμέτοχος, δεν σε αγγίζουν ούτε το μεσοπρόθεσμο, ούτε οι οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων.» Οι πιο παθιασμένοι θα βιαστούν να με κρίνουν. «Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες. Δεν κάθεσαι στα αυγά σου εκεί στο Λονδίνο και άσε μας εμάς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε.» Σωστό, εν μέρει. Αλλά επειδή ακριβώς είμαι αμέτοχος διαθέτω και το εξής πλεονέκτημα. Βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένος από πάθη και συγκινησιακές φορτίσεις. Με ψυχρή λογική. Κι έτσι λογικά και ψυχρά επιθυμώ να εκφράσω την ακόλουθη απορία προς άπαντες αγανακτισμένους. Μα, αλήθεια, πραγματικά δεν γνωρίζετε ποιοι τα φάγανε τα λεφτά; Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι οι κλέφτες, οι ψεύτες κι οι λωποδύτες; Θέλετε να τους ξετρυπώσετε, το γνωρίζω, μα πολύ φοβάμαι πως ψάχνετε σε λάθος κρυψώνες. Ας σας δώσω εγώ λοιπόν μερικά παραδείγματα (συγχωρέστε μου τις γενικεύσεις, προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις):

· Κλέφτες είναι οι χρυσοί ολυμπιονίκες μας που αφού μας χάρισαν την ψευδαίσθηση εθνικής ανάτασης τσεπώνοντας ταυτόχρονα τα πλουσιοπάροχα πριμ της πολιτείας, αποδείχτηκαν στην πλειοψηφία τους ντοπέ. Τσάμπα τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν μπροστά στις κάμερες. Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε!

· Κλέφτες, όπως αποδεικνύεται, είναι οι πρόεδροι των ομάδων σας τους οποίους αποθεώνετε τις Κυριακές μεσημέρια διότι «στήνουν» παιχνίδια, ξεπλένουν βρώμικο χρήμα και ζημιώνουν τόσο το κράτος (ΟΠΑΠ) όσο και όσους δοκιμάζουν την τύχη τους παίζοντας στοίχημα.

· Κλέφτες επίσης οι ιδιοκτήτες καμπόσων νυχτερινών μαγαζιών όπου χρόνια ολόκληρα αφήνατε μηνιάτικα και δώρα (πάλε ποτέ) για μια ζεμπεκιά, για το καλό το πρώτο τραπέζι, για φιστίκια, αλκοόλ και γαρούφαλλα. Αποδεδειγμένες οικονομικές ατασθαλίες, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, παραβίαση αδειών λειτουργίας κλπ.

· Κλέφτες αρκετοί από τους εθνικούς τροβαδούρους μας που ξέχασαν ή αμέλησαν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον τραγουδιστή-αηδόνι, σύζυγο νυν βουλευτού και πρώην υπουργού. Μα, με ψίχουλα θα ασχολούμεθα τώρα κύριε δικαστά;

· Κλέφτης ο ταξιτζής που με χρεώνει διπλά και τριπλά για μία κούρσα αεροδρόμιο-Κολωνό κάθε φορά που επισκέπτομαι την Αθήνα. Λόγω κάποιας περίεργης σύμπτωσης μάλιστα το «καπέλο» αποδεικνύεται πάντα υψηλότερο τις φορές που παραδέχομαι πως ζω μόνιμα έξω. Αθάνατη Ελληνική φιλοξενία! Για απόδειξη δε ούτε ερώτημα.

· Κλέφτες οι μοναχοί που επιδίδονται σε business εκατομμυρίων με ξιπασμένους πολιτικούς καλώντας σας ταυτόχρονα σε προσευχή και νηστεία. Κατά τα άλλα, τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ.

· Κλέφτες και οι παπάδες που τσεπώνουν αδήλωτα τρακοσάρια «για την εκκλησία» από γάμους και βαφτίσια. Και ο δίσκος φυσικά να γυρίζει.

· Κλέφτης ο καφετζής στην Πλάκα στης Κρήτης που αρνείται πεισματικά να χτυπήσει στην ταμιακή του το φραπεδάκι που παραγγέλνω για την παραλία.

· Κλέφτης και ο εφημεριδοπώλης στο διπλανό χωριό της Ελούντας για τον ίδιο λόγο.

· Κλέφτες οι εφοριακοί που κάνουν τα στραβά μάτια στους φοροφυγάδες.

· Κλέφτες οι αστυνομικοί που χρηματίζονται για να παρέχουν προστασία σε άλλους κλέφτες.

· Κλέφτες όσοι παίρνουνε άδεια από την σημαία γιατί πληρώνονται χωρίς να παράγουν.

· Κλέφτες όσοι ζητάνε διευκολύνσεις και ρουσφέτια για «το παιδί που ζορίζεται στο στρατόπεδο» και «την θυγατέρα με τα τέσσερα μάστερ που θέλει να δουλέψει στην τοπική ΔΕΚΟ».

· Κλέφτες οι δημόσιοι υπάλληλοι που την κοπανάνε από το γραφείο στις 12:30. Κλέφτες και οι συνάδελφοί τους που τους χτυπάνε την κάρτα. Αλλά είπαμε: μεταξύ κατεργάρηδων αλληλεγγύη..

· Κλέφτες οι υπάλληλοι δήμων και νομαρχιών που εκδίδουν μεν τιμολόγια αλλά πλαστά.

· Κλέφτες οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων γιατί πολύ απλά αυθαιρέτησαν.

· Κλέφτες και οι μηχανικοί που παραβαίνουν τους όρους δόμησης για να βγάλουν παραπάνω τετραγωνικά ως υπερυψωμένα υπόγεια και ημιυπαίθριους.

· Κλέφτες οι επίορκοι δικαστές και οι φίλοι τους δικηγόροι που εμπλέκονται σε κυκλώματα.

· Κλέφτες οι συνδικαλιστές που παραλύουν το κράτος, μας κόβουν το ρεύμα και ζημιώνουν όσους επιθυμούν να δουλέψουν.

· Κλέφτες οι εκπαιδευτικοί που λαμβάνουνε μαύρα από ιδιαίτερα.

· Κλέφτες οι δημοσιογράφοι που κουβαλούν μετρητό αγνώστου προελεύσεως σε πλαστικές σακούλες απορριμμάτων.

· Κλέφτες οι καθηγητές πανεπιστημίου που διορίζουν παιδιά και εγγόνια στις σχολές τους με αδιαφανείς διαδικασίες. Αν δεν κοιτάξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.

· Κλέφτες αυτοί που πωλούν τενεκέδες λάδι παραγωγής τους χωρίς να δηλώνουν το επιπλέον εισόδημα.

· Κλέφτες γιατροί και φαρμακοποιοί που στήνουν εισπρακτικές εταιρίες στην πλάτη των ασθενών γράφοντάς τους αχρείαστα φάρμακα που ασφαλώς κάποιος εν τέλει πρέπει να πληρώσει (τα ασφαλιστικά ταμεία γι' αυτούς που αναρωτιούνται).

· Κλέφτες οι νοικοκύρηδες που διατηρούν ανασφάλιστες οικονόμους και στερούν πόρους από τα ταμεία.

· Κλέφτες οι αιώνιοι φοιτητές γιατί καταναλώνουν κρατικούς πόρους κωλοβαρώντας.

Κλέφτες, κλέφτες, κλέφτες. Μιάμιση σελίδα κλέφτες (ενδεικτικά). Συμπέρασμα; Κλέφτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά εσείς βεβαίως δεν ανήκετε σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ούτε και που πήρε το μάτι σας κάτι ύποπτο, κάτι ανάρμοστο γύρω σας τόσα χρόνια. Όχι, εσείς είστε όλοι τα θύματα μίας μεγάλης πλεκτάνης. Μιας αμερικανοσιωνικής συνομωσίας ενάντια στο ταλαίπωρο Ελληνικό έθνος που αρνείται να καταναλώσει κουτόχορτο αντιστεκόμενο στα αντιλαϊκά σχέδια των πολυεθνικών. Κούνια που μας κούναγε! ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΕΓΩ, ΕΣΥ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ!

Την αγανάκτησή σας λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας σας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΣΑΣ ΜΩΡΕ ΈΛΛΗΝΕΣ; Έχουμε καταντήσει οι ψωμοζήτουλες της Ευρώπης εξαρτώντας την επιβίωση μας από λεφτά άλλων. Και όταν αυτοί μας τα δίνουν (ναι, με τόκο βεβαίως - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε), εμείς τους ζητάμε και τα ρέστα. Απαιτούμε. Εκβιάζουμε. Θεωρούμε πως μας έχουν ανάγκη. Πως μας οφείλουν χρέος μεγάλο επειδή κάπου κάποιοι κάποτε σε αυτόν τον τόπο παρήγαγαν πολιτισμό. Επειδή τότε εκείνοι κοιμόντουσαν ακόμα στις σπηλιές με τα αγρίμια. Οι εποχές άλλαξαν Έλληνες και εμείς αμελήσαμε να επιβιβαστούμε στο τρένο του χρόνου.

Ας πάρουμε μερικά μαθήματα από το παράδειγμα άλλων πραγματικά υπερήφανων λαών, όπως οι Ιάπωνες λόγου χάρη. Ξεφυλλίζω μία εκ των μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδων στη Μ. Βρετανία λίγες εβδομάδες μετά την ανυπολόγιστη τραγωδία που χτύπησε το νησί τους. Ολοσέλιδη καταχώρηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Ιάπωνα πρωθυπουργό. Αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που προσέφερε ο Βρετανός φορολογούμενος στο δοκιμαζόμενο έθνος του. «Από τα βάθη της καρδιάς μας σας ευχαριστούμε για την αμέριστη συμπαράσταση σας τούτες τις δύσκολες ώρες. Ο Ιαπωνικός λαός δεν ξεχνά. Θα ορθοποδήσουμε. Θα ανταποδώσουμε. Ευχαριστούμε.»

Ευχαριστούμε. Έτσι απλά. Αντρίκια. Λακωνικά. Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε πως τα λεφτά που μας δανείζουν οι ξένοι ξεφυτρώνουν ως μάννα εξ' ουρανού. Δίχως κόπο. Δίχως ιδρώτα. Δίχως δουλειά. Έχουμε καταντήσει τόσο εγωπαθείς που αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως τα λεφτά δεν ανήκουν σε αόρατους αιμοδιψείς τραπεζίτες, πως δεν είναι παρά οι οικονομίες νοικοκυριών και συνταξιούχων, οι καταθέσεις τους, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι φόροι που έχουν πληρώσει στο κράτος τους. Και κάτι ακόμα: αρνούμαστε να δεχθούμε πως έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τι θα τα κάνουν. Ακόμη και να τα κάψουν, που λέει ο λόγος, έχουν δικαίωμα παρά να τα δανείσουν σε εξυπνάκηδες κομπιναδόρους αρχοντοχωριάτες που πλαστογραφούνε στατιστικές προκειμένου να κοροϊδέψουν τους αγαθούς και τους αδαείς. Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε Έλληνες. Κανέναν άλλον. Ξεχάσαμε το ευχαριστώ. Απαξιώσαμε το φιλότιμο. Γίναμε αγνώμονες. Αχάριστοι.

Την λύση φίλοι μου δεν θα τη βρείτε στους δρόμους και στις αγανακτισμένες πορείες. Η λύση είναι (ακόμα) στα χέρια σας. Μπροστά στα μάτια σας. Αντισταθείτε στην ανομία. Καταδικάστε την παρανομία ακόμη κι αν αυτή είναι μέσα στο σπίτι σας. Καταγγείλτε τον κλέφτη ακόμα κι αν αυτός είναι ο αδερφός σας. Περιθωριοποιείστε τον καταχραστή ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι συνάδελφός σας (που μάλλον θα είναι εδώ που τα λέμε). Τιμωρήστε τον φοροδιαφυγά. Μην ψωνίζετε το παραμικρό από όσους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Επιβραβεύστε τον τίμιο, τον σωστό, τον νομοταγή επαγγελματία. Μα, πάνω απ' όλα ΑΛΛΑΞΤΕ! Τους γύρω σας και τον εαυτό σας. Διαφορετικά κάντε την αγανάκτησή σας κορνίζα πάνω από το τζάκι να την βλέπουνε τα παιδιά μας και να την φτύνουν.


πηγη. protagon
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2011/07/blog-post_7989.html

ΓΙΑΤΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ ΣΙΩΠΑ;;;

Φιλες και Φίλοι
Για πάνω από 20 χρόνια έχω ασχοληθεί με αθλητικές διοργανώσεις, θα μου επιτρέψετε λοιπόν αυτή την μικρή αναφορά, γιατί σήμερα είμαι γεμάτος λύπη και οργή!!

Η αγωνία μου μεγάλη όταν πριν μερικά χρόνια έδινα τη μάχη μέσα από μια διευθυντική θέση του Αθήνα 2004, για να πετύχει η χώρα μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες κρατώντας το μέτρο στη διαχείριση χρημάτων..
Από κοινοτικά Προγράμματα, πανεπιστημιακή βοήθειά μέχρι και επιστήμονες φαντάρους  είχα επιστρατεύσει για να μειώσουμε κάποια χρήματα από το Προϋπολογισμό της Δνσης μου.
Και η αγωνία αυτή, μου άφησε προσωπικό κουσούρι τα 2 εμφράγματα.
Όταν σήμερα έκανα τη βόλτα μου σε κάποιες από τις εγκαταστάσεις που φιλοξενούν τα Special Olympics μιας χώρας που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. περίμενα να βρω  κάτι λιτό αλλά ταυτόχρονα αξιοπρεπές. Η Έκπληξη μου όταν  συνάντησα το Πάρτι της Σπατάλης ήταν  τεράστια.
Τα γιατί  είναι πολλά.

• Γιατί δεν χρησιμοποιήσαμε ούτε μια βίδα από το εξοπλισμό των Αγώνων του 2004.
• Γιατί ενώ έχουμε πλήρως οργανωμένο γυμναστήριο αγοράσαμε  ταπί γυμναστικής έναντι  430.000 Ευρώ ολοκαίνουργιο, το καλύτερο του κόσμου.
• Γιατί ενώ έχουμε δίπλα  στον Άγιο Κοσμά ετοιμες και κλειστές τις εγκαταστάσεις της Ιστιοπλοΐας  κάναμε το αγώνισμα  αλλού στο Σχοινιά αγοράζοντας μέχρι και σημαδούρες όταν ακόμη έχουμε χιλιάδες που δεν έχουν ΠΟΤΕ φουσκωθεί
• Γιατί ενώ έχουμε Τ/Κ δίκτυο σε κάθε στάδιο εγκαταστήσαμε νέο με ΠΥ άνω του 1,5 εκ. Ευρώ.;
• Γιατί αγοράσαμε " all in one" Pcs τα ακριβότερα δηλαδή Desktop που υπάρχουν στην αγορά;
• Γιατί το 80% των διαγωνισμών έκλεισε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος
• Γιατί νοικιάσαμε τόσα πολλά Αυτοκίνητα σε κάποια από τα οποία δεν έχει μπει ποτε΄οδηγός;
• Γιατί φτιάξαμε ΝΕΑ γήπεδα ποδοσφαίρου 5χ5 κολλώντας τα στο τσιμέντου του Ελληνικού όταν σε λίγες μέρες θα αχρηστευθούν;
• Δεν είχε η Αττική κανένα 5χ5 ;
  
• Γιατί δεν διοργανώθηκε η Γυμναστική στο ΟΑΚΑ και το Βόλεϋ στο ΣΕΦ άλλα έπρεπε να πάρουμε ολοκαίνουργιο εξοπλισμό και να τα διοργανώσουμε σε άσχετα γυμναστήρια  που δεν είχαν την υποδομή ενώ τα στάδια ήταν έτοιμα ;
  
• Γιατί παραγγείλαμε 190.000 στολές όταν οι εθελοντές  δεν ξεπέρασαν τις 20.000;
• Γιατί αγοράσαμε νέα φουσκωτά σκάφη για την ιστιοπλοΐα όταν ακόμη τα φουσκωτά από το 2004 σαπίζουν στη αποθήκη του ΟΣΕ στη Μαγούλα;
• Γιατί αγοράσαμε μοτοσυκλέτες για τη κάλυψη της ποδηλασίας όταν θα μπορούσαμε για μια μέρα να τις νοικιάσουμε;
• Γιατί χτίσαμε τέντες στο Ελληνικό που μας κόστισαν πάνω από 500.000 Ευρώ  όταν θα μπορούσαμε να κάνουμε το αγώνισμα κάπου με υπάρχουσα υποδομή;
• Γιατί το μυαλό μας εστιάστηκε στο καλύτερο, στο ακριβότερο, στο πιο πολυτελές χωρίς να υπολογίσουμε ποτέ σε ποιο σημείο βρίσκεται η χώρα, η οικονομία και ο μέσος Έλληνας Πολίτης.
• Γιατί και αυτό το σημαντικό γεγονός που θα έπρεπε να προσφέρει αγαπη μόνο στα παιδιά με ειδικές ανάγκες το μετατρέψαμε σε πάρτι σπατάλης;
  

Έχω  21 χρόνια πείρα από διεθνείς διοργανώσεις σε 5 ηπείρους. και μια μόνο λέξη έρχεται στο νου μου. " Γιατί υπήρχε σχέδιο.".
Τα γιατί είναι αμέτρητα; Και μπορώ να αναφέρω χιλιάδες ακόμη  παραδείγματα και προσωπική εμπειρία για το πως κινήθηκαν τα πράγματα.  Θα αναρωτηθεί κάποιος.  Είναι Δόλος, Κακοδιαχείριση, ασχετοσύνη,  ρεμούλα, πάρτι της ηγεσίας;
Πολλοί από τους πρώην  συναδέλφους μου του 2004 που εργάζονται μέσα στην επιτροπή είναι φίλοι και παλαιοί συνάδελφοι,
Σίγουρα δεν μπορώ να πιστέψω για πολλούς από αυτούς τη λέξη ασχετοσύνη, μια και τους θεωρώ ικανότατους επαγγελματίες. Αρα μένουν τα υπόλοιπα.
Δεν είμαι δικαστής ούτε δικηγόρος. Όμως σαν Έλληνας Πολίτης
Σε μια χώρα που καταρρέει και βυθίζεται οικονομικά!
Σε μια χώρα που σφαγιάζονται οι συντάξεις!
Σε μια χώρα που κόβονται κοινωνικά δικαιώματα δίκαια και άδικα !
Σε μια χώρα που δεν έδωσε ούτε ένα Ευρώ  στη προετοιμασία για τους Παραολυμπικούς του Λονδίνου
Σε μια χώρα που έκοψε τη 2 ξένη γλώσσα από τα σχολεία σαν πολυτέλεια.
Τα Γιατί που πρέπει να απαντήσετε κύριε Πρωθυπουργέ είναι

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ
ΟΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ.
ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΑ  ΛΑΜΨΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Ως ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΪΟΥΣ ΑΝΗΚΕΤΕ  ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ:;

Εκτός αν είναι μύθος ότι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας...
--

ΠΟΙΟΝ ΣΤΙΧΟ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑΤΕ ΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ??

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΡΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 100 ετών.

ΠΟΙΟΝ ΣΤΙΧΟ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑΤΕ ΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ??

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Η Ελλάς θέλει να ζήσει και θα ζήσει... ως βαλκανική οικονομία

Η Ελλάς θέλει να ζήσει και θα ζήσει... ως βαλκανική οικονομία

Tου Θανου Bερεμη*
Eίμαι βέβαιος ότι οι ευνοημένοι του ελληνικού Δημοσίου υποκρίνονται ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα από την παρούσα και επερχόμενη θύελλα. Εξακολουθούν να ζουν στη χώρα των αρματολικίων, του κορπορατισμού, της αυθαιρεσίας και του κράτους και των συν αυτώ, ώστε να σιτίζονται στο πρυτανείο των αιωνίων δανείων. Την κρίση τη βιώνουν οι ανυπεράσπιστοι του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας και βέβαια οι συνταξιούχοι, πάσης μορφής. Οι τελευταίοι βλέπουν τα δεδουλευμένα τους να περικόπτονται και όσοι βγήκαν από τον περασμένο Αύγουστο στη σύνταξη, να περιμένουν ακόμα να την δουν.
Ετσι οι βουλευτές ζητούν αναδρομικές αυξήσεις στις παχυλές τους συντάξεις, και οι πιο βλαπτικοί για το δημόσιο συμφέρον, υπάλληλοι του ΟΣΕ, εξακολουθούν να κάνουν αιφνιδιαστικές απεργίες. Οι συνδικαλιστές των ΗΣΑΠ μάς κρατούν σε πλήρη άγνοια για τα μελλοντικά σχέδια κατατυράννησης των επιβατών - τα μαθαίνουμε συνήθως μέσα στους συρμούς την ημέρα της «στάσης εργασίας» και όχι πριν. Ουδόλως απασχολεί τους συνδικαλιστές των ΗΣΑΠ ότι το έλλειμμα της εταιρείας ανέρχεται ήδη φέτος σε 6,9 εκατομμύρια ευρώ. Κατά τα άλλα, όσοι επιβάτες εδώ και έναν χρόνο φιλοδοξούν να πάνε από την Κηφισιά στον Πειραιά θα πρέπει να αλλάξουν στην Αττική, μετά στο Σύνταγμα και τέλος να ξαναβρούν τον συρμό των ΗΣΑΠ από το Μοναστηράκι για τον Πειραιά, αφού δεηθούν στο Δωδεκάθεο να μην εμποδίσει το ταξίδι τους στο Θησείο όπου βρέθηκε αρχαίος ναός, αλλά και πιστοί που τον προστατεύουν.
Η κυβέρνηση, με εξαίρεση την κ. Διαμαντοπούλου και τον κ. Λοβέρδο, εφησυχάζει και έχει περίπου εγκαταλείψει την εφαρμογή των νόμων περί κλειστών επαγγελμάτων και ούτε λόγος βέβαια για περικοπή του διογκωμένου Δημοσίου, το οποίο εξακολουθεί να παράγει ελλείμματα.
Ακόμα και αν μας χαρίσουν το σύνολο των χρεών μας, σε μερικά χρόνια το έλλειμμα θα ξαναγίνει όπως είναι αν ο δημόσιος τομέας μας παραμείνει τρεις φορές μεγαλύτερος από εκείνον της Αυστρίας.
Η αντιπολίτευση οραματίζεται ένδοξες χρονολογίες του παρελθόντος. Το ΚΚΕ το 1917 της Ρωσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ το 1792 της Γαλλίας, ο ΛΑΟΣ το 1822 της Μάχης του Πέτα (χάσαμε αλλά ξεφορτωθήκαμε τους ξένους), η Ν. Δ. το ΟΧΙ στα τελεσίγραφα των ξένων του 1940. Το μισό ΠΑΣΟΚ προσβλέπει σε εθνική εορτή της Ελβετίας και το άλλο μισό στην ημέρα του παιδιού.
Δυστυχώς, αυτό που οι Γερμανοί εταίροι μας συνειδητοποιούν είναι ότι, ούτε αυτή η κυβέρνηση, ούτε κάποιος άλλος συνδυασμός κομμάτων που θα προέρχεται από τη Βουλή μας θα έχει την ικανότητα ή τη βούληση να αντιληφθεί ότι η αδράνεια μάς οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη βαλκανοποίηση. Τι σημαίνει αυτό; Εξοδο από την Ευρωζώνη, απώλεια αξιοπιστίας στις αγορές και επιμήκυνση του χρέους για μερικές γενεές, όπως άλλωστε έγινε και με το χρέος του 1893. Η αποπληρωμή ολοκληρώθηκε νομίζω κάποτε μέσα στη δεκαετία του 1980. Στην απευκταία περίπτωση πτώχευσης θα πρέπει να προσαρμοσθούμε σε επίπεδο ζωής ανάλογο με των βόρειων γειτόνων μας, ώσπου με χρόνια και καιρούς σκληρής εργασίας και ανανεωμένης πολιτικής ηγεσίας, να ξαναβρούμε τα φτερά τα πρωτινά μας τα... μικρομεσαία μέσα στην Ε. Ε. Οσοι αισθάνονται ικανοποίηση γιατί ίσως κουρέψουμε κάποιο ποσοστό από το χρέος μας προς τους καπιταλιστές που μας δανείζουν ας σκεφτούν ότι θα υποθηκεύσουμε τα ταμεία και τις τράπεζές μας ανάλογα με μια Σαμψώνεια κίνηση τύπου «Συν τη απωλεία μας και οι Φιλισταίοι».
Αναρωτιέται ο μέσος πολίτης για το τι σκέφτεται η κ. Βάσω Παπανδρέου όταν αγανακτεί με τις απαιτήσεις του Μνημονίου Οτι θα επανέλθουμε στην ωραία εκείνη εποχή που οι κυβερνήσεις στις οποίες ήταν υπουργός η ίδια ροκάνιζαν χωρίς περίσκεψη τους δημόσιους πόρους και έκλειναν τις τρύπες των ελλειμμάτων με αδιάκοπα δάνεια; Είναι καιρός όσοι ενέχονται στη δημιουργία του παρόντος προβλήματος να παραιτηθούν από τη Βουλή των Ελλήνων ή τουλάχιστον να πάψουν με τις ηχηρές τους δηλώσεις να μας θυμίζουν διαρκώς την αρνητική τους συνεισφορά στο σημερινό μας κατάντημα.
* Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_6_22/05/2011_443046

Οσο δεν υπαρχουν πολιτικοι και δημοσιογραφοι με "ουμπαλα" θα βυθιζομαστε

Γιατι δεν εχετε το κουράγιο και το σθένος να πείτε το αυτονοητο ;

Οπως, οταν μια ιδιωτική εταιρία δε παει καλα, πρεπει να προχωρήσει σε απολύσεις για να επιβιώσει ετσι πρεπει να κάνει και το δημόσιο, Χτες, σημερα!! Γιατι η δήμοσια μηχανή πρεπει να εχει αλλο κανονα συμπεριφοράς.

200.000-300.000 υπαλληλοι πρέπει ΣΗΜΕΡΑ να απολυθούν. Οι βουλευτες θα πρεπει να γινουν 200, οι υπαλληλοι Βουλής οι μισοι , κλπ κλπ.Για να ζήσουν οι υπόλοιποι Ελληνες. Σκληρο; ισως ναι αλλα θα ειναι σκληρωτερο να πεθάνουμε ολοι, δεν νομίζετε.Ο ιδιωτικος τομέας αργοσβύνει και οσο δεν γινεται αυτο θα σβυνει ακομη πιο πολύ. Σε ενα αρρωστο που εχει γαγραινα  οσο μορφίνη και να του δίνεις , απλα καταπραυνει το πονο, χωρις ακρωτηριασμό αργα η γρήγορα θα πεθάνει

Και οσο δεν γίνεται αυτο τοσο φορτώνονται οι μελλοντικές γενιές με  δανεια που δεν θα μπορέσουν ΠΟΤΕ να αποληρώσουν για να καταλήξουμε στο ιδιο αποτέλεσμα.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ

Ειναι τοσο μεγαλο ταμπου για εσας η ΑΛΗΘΕΙΑ , λειτουργοι του συστήματος;;;;

Οτι δηλαδη, οσο δεν ξεφορτωνονμαστε το σαμαρι του πολυδαπανου δημοσίου, τοσο  θα πηγαινει ακομη πιο βαθιά  ο ιδιωτικος τομέας με τελικο αποτέλεσμα  φυσικά να πεθάνει και αυτος. Οτι δεν αντεχει αλλο αυτος ο λαος το σαμαρι του δημοσίου;;

ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΣΟΙ ΕΙΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ;;;;

Δεν κατλαβαινετε οτι αυτο το ταμπου, δηλαδή το να μην πειράξουμε το συστημα που μας εξέλεξε,  μονο το μέλλον μας υποθηκευει και δεν οδηγεί πουθενα..

 

Στο τελος οταν αναγκαστουμε  να παρουμε παρομοια μετρα το μονο που θα εχουμε καταφερει ειναι να εχουμε υποθηκευσει αλλη μια γενεά. Και θα είστε υπέυθυνοι εσείς, Βουλευτες, Υπουργοι, Δημοσιογράφοι.   Πριν 30 χρονια ζήσαμε το παραδειγμα στη αρχη της αποβιομηχανησης του ιδιωτικου τομέα, Ζητούσε πχ η Good year να απολύσει 10 και να αλλάξει το τροπο παραγωγής με μηχανήματα και το κρατος αρνιοταν φορτωνοντας την δάνεια και αφηνοντας την να αργοπεθαίνει σε ενα μη ανταγωνιστικο περιβάλλον. Ετσι λοιπον ηρθε η ωρα που αλλες βιομηχανίες απλα πτωχευσαν με αποτελεσμα να χασει ολος  ο κοσμος της δουλειά του η πηγαν αλλου. Το ιδιο ακριβως επικινδυνο δρόμο τραβαει το δημόσιο σήμερα.  Ο κοσμος που παράγει , ο ιδίωτης που συντηρει την οικονομία σας φωνάζει   ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ και ΔΡΑΣΤΕ ΤΩΡΑ . Αλλιως θα είναι πολύ αργα για ΟΛΟΥΣ!!

τι λετε.

Το τελευταίο αντίο στο Θανάση

Ο μεγάλος μας ηθοποιός, ο άνθρωπος που αισθανθήκαμε όλοι μας δικό μας, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από μοκρόχρονη παραμονή του στο νοσοκομείο "Ερυθρός Σταυρός".
Ημουν στη κηδεία τους αναμεσα σε τοσους ακομη απλους ανθρώπους στην Αγιά Μαρίνα στο Θησείο.

Θέατρο, ταινίες, γέλιο... Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς για την καριέρα του!!!
Εγώ θέλω όμως να θυμηθώ κάτι άλλο...
Θέλω να θυμηθώ πως "μεγάλωσα" μαζί του...
Θα διαβάσετε αλλού για τις.....
126 ταινίες του, τις επιθεωρήσεις που έπαιξε, τη θεατρική του παρουσία και το πλούσιο γενικά βιογραφικό του...
Η ουσία όμως δεν βρίσκεται εκεί. Είναι μέσα στην ψυχή ενός παιδιού που μεγαλώνει με τον Βέγγο στην καρδιά του. Είναι μέσα στο οικογενειακό γεγονός και τις στιγμές που ζεις με τους δικούς σου ανθρώπους όταν μοιράζεσαι αυτά που σου προσφέρει ένας τέτοιος άνθρωπος. Είναι οι στιγμές που ζεις και τώρα, σαν γονιός πια, όταν βλέπεις ξανά και ξανά και δεν χορταίνεις την προσφορά του!
Την δεκαετία του '80, όπου μεγάλωσα, τα κανάλια ήταν δύο. Κάθε Σάββατο βράδυ, έπαιζε Ελληνική Ταινία στην ΕΡΤ, μετέπειτα ΕΡΤ1, ΕΤ1 και κάθε Κυριακή μεσημέρι στην ΥΕΝΕΔ, μετέπειτα ΕΡΤ2, ΕΤ2 και πρόσφατα ΝΕΤ... Τότε ήταν οικογνειακό γεγονός. Ευκαιρία για το σπίτι να μαζευτεί και όλοι μαζί να δούμε ταινία.
όταν έπαιζε "κάτι" ήταν κάτι καλό. Υπήρχαν και κάποιες μέρες γιορτής: Σήμερα έχει ΒΕΓΓΟ!!! Κείνη η μέρα ήταν ΓΙΟΡΤΗ!!! Καθόμασταν όλοι μαζί, γελούσαμε όλοι μαζί, ζούσαμε την ταινία. Γινόμασταν όλοι ένα, ταυτιζόμασταν μαζί του.
Εγώ έμαθα ότι στη ζωή τρέχεις!!! Στη ζωή όλα είναι δύσκολα και υπέροχα συνάμα!!! Στη ζωή, έχεις ευθύνες, χρειάζεται να τα καταφέρνεις, χρειάζεται να έχεις φιλότιμο. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να είσαι έξυπνος, αρκεί να είσαι αυθεντικός, εργατικός, φιλότιμος... Στη ζωή χρειάζεται να είσαι γλυκός και να έχεις αγάπη για τον πλησίον σου. Έμαθα να λέω "καλέ μου άνθρωπε" και να ξέρω να ζητάω, ικέτης με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου τη βοήθεια και τη συνεργασία... Έμαθα, έμαθα, έμαθα, έμαθα...
Έμαθα πάνω απ' όλα πόσο σημαντική είναι η οικογένεια! Πόσο όμορφα περνάς όταν γελάς μαζί με τον πατέρα σου, τη μητέρα σου, τους δικούς σου ανθρώπους και όταν μοιράζεσαι τα ίδια συναισθήματα, την ίδια κουλτούρα... Όταν ερμηνεύεις μαζί τους τη ζωή, όταν ταυτίζεις τα παραδείγματά σου από τη δική σου βιογραφία με τα δικά του παραδείγματα...
Θα μου λείψεις καλέ μου άνθρωπε... Θα μου λείψεις πολύ. Αλλά θα είσαι και πάντα εδώ. Θα είσαι η γιορτή μου, στο δικό μου σπίτι πια, με το δικό μου παιδί. Θα είσαι για μένα η δική μου ευκαιρία, στη δική μου οικογένεια. Γιατί αυτό κατάφερε ο καλός μας άνθρωπος. Να μας κάνει, γεννιές τώρα να είμαστε μαζί, να ζούμε μαζί, να μοιραζόμαστε όμορφα πράγματα μέσα στα σπίτια μας...
Να ένα καλό της κρίσης, για να μην ξεχνιόμαστε. Η οικονομική δυσπραγία έχει κάνει τα κανάλια να παίζουν περισσότερες ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου. Αυτό θα φέρει περισσότερο Βέγγο μέσα στα σπίτια μας... Θα φέρει περισσότερη ψυχή. Ελληνική καρδιά. Την καρδιά μας.
Να είσαι καλά εκεί που θα πας. Μέσα από την ψυχή μου! Την ψυχή ενός παιδιού, που μερικές φορές ξεχνιέται και νομίζει πως μεγάλωσε. Αλλά μόλις σε βλέπει, καταλαβαίνει πως, ότι και να γίνει, δεν θα είναι διαφορετικό από αυτό που ένοιωσε μαζί σου, μαζί με τους δικούς του, όταν βρίσκονταν μαζί για σένα...

Με απέραντη αγάπη,
Στρατής